مهدیه پلاستیک شکلات آورد و گفت: «واسه سردار سلیمانی صلوات بفرستید.»دستش را گرفتم و نشاندمش کنار خودم. سفره دلش را باز کرد: «راستش من شب اولی که اومدم مسجد، تازه موقع خواب یادم اومد نذری که به روح سردار قول داده بودم رو یادم رفته.من یه چیزی از سردار سلیمانی می‌خواستم، که جور شد. بعدش گفتم روز شهادتش شکلات پخش می‌کنم. اصلا واسه همین از دیروز هی زنگ می‌زدم به خونه‌مون. امروز بالاخره مامانم شکلات‌ها رو آورد.»مهدیه رضایت نداد حاجتش را به کسی بگویم.

لحظه دیدار

زهرا می‌گوید: «من از ظهر همش چشمم به سرگروه‌ها بود بلکه گوشی‌هامون رو زودتر بیارن. وقتی دیدم با یه بغل گوشی وارد مسجد شدن، به دوستام گفتم: دست و جیغ و هورا!»راست می‌گوید؛ با ورود موبایل‌ها صدای شادی نوجوان‌ها هم بلند شد. انگار در بیست و چهار ساعت گذشته عضوی از بدنشان را نداشتند! تا جایی که دیدم؛ اکثرشان بی‌معطلی اینترنت موبایل را روشن کرده و درجا وارد اینستاگرام شدند. زهرا خانم هم به مادرش که تماس گرفته بود گفت: «مامان من خوبه خوبم، قطع کن که نیم ساعت وقت دارم استوری بگیرم!»

ریاضی بادکنکی

بعد از نماز ظهر و عصر بود که برنامه امتحانی بچه‌ها در کانال مدرسه آپلود شد. صدای آه و واویلا بلند شد. اولین روز بعد از ایام اعتکاف، امتحانات شروع می‌شود. شیما که پیشتاز بچه‌های درسخوان است گفت: «شنبه هفته دیگه امتحان ریاضی دارم. از دیروز با یکی از دخترا که رشته‌اش ریاضیه، ضرب و تقسیم کسری رو کار می‌کنم. دیروز دفترم توی شلوغی وسیله‌ها گم شد، به جای کاغذ بادکنک‌های روی دیوار رو کندیم و با ماژیک رو اونا تمرین حل کردیم.»

ایست!

مونا کنار محراب نشسته و به چک امتیاز خوش رنگی که گرفته نگاه می‌کند: «ما اینجا یه بازی دسته جمعی کردیم. مافیا که می‌دونید چیه؟ یه مدل جدید از اون رو بازی کردیم. تو این بازی بسیجی‌ها با کمک حاج آقای بازی، گنده لات که می‌خواد اوضاع کشور رو بهم بریزه پیدا و دستگیر می‌کنن. البته من هر شب دعا می‌کنم تو واقعیت هم بسیجیا بتونن حق همه گنده لات‌های دنیا رو بزارن کف دستشون!»