دسته‌ها
اخبار جامعه

گردشگری ‌در گام دوم انقلاب؛ از نبود سند راه تا عدم برنامه‌ریزی در جذب حداکثری گردشگران مذهبی

پایگاه خبری – تحلیلی رسانه ۷:

وی در ادامه با بیان اینکه باید پیام‌های بیانیه گام دوم انقلاب را مورد واکاوی قرار دهیم و برنامه توسعه گردشگری را بر اساس آن تدوین کنیم، افزود: توسعه گردشگری یکی از کاملترین بخش‌های اقتصادی اجتماعی برای تحقق اهداف بیانیه گام دوم انقلاب است. صنعت گردشگری کشور در تأثیرگذاری بر تولید ملی و ایجاد اشتغال در راستای رسیدن به هدف کمّی ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری مبنی بر ۵ برابر شدن تعداد گردشگران خارجی بازدیدکننده از کشور و در نتیجه تأثیر آن‌ها بر رسیدن به رشد اقتصادی ۸ درصد، تعیین و در سیاست‌های کلی تدوین برنامه توسعه کشور پیش‌بینی شده است.

وی ادامه داد: نداشتن طراحی، معرفی و جایگاه‌سازی برند گردشگری ایران به‌ویژه برند‌سازی در حوزه گردشگری شهر، عدم وجود رقابت بین شهرها برای توسعه گردشگری، منطبق نبودن صنایع دستی با سلایق گردشگران، عدم وجود خوشه‌ها و زنجیره‌ها و در نهایت شبکه‌های گردشگری، عدم رقابت‌پذیری قیمتی خدمات گردشگری در حالی‌که نقطه سر به سر هزینه و سود روی ۳۵ درصد بسته می‌شود. عدم برنامه برای بهره‌وری بیشتر از وضع موجود و عدم وجود اطلاعات متقن برای برنامه‌ریزی اقتصادی که توجیه اقتصادی هم نمی‌شود از دیگر آسیب‌های موجود این عرصه است.

گردشگری ‌در گام دوم انقلاب؛ از نبود سند راه تا عدم برنامه‌ریزی در جذب حداکثری گردشگران مذهبی

اکبری با تأکید بر بی‌توجهی به ظرفیت‌های جاذبه‌های ایرانی-‌اسلامی و معرفی آنها در صنعت گردشگری گفت: آسیب دیگر اجتماعی و فرهنگی است. در این موضوعات عدم توجه به روح خود‌باوری، رسوخ فرهنگ بیگانه و تهاجمات فرهنگی، بها ندادن به ارزش‌های فرهنگی ایرانی و اسلامی، عدم ارائه خدمات مناسب گردشگری و استاندارد خدمات ارائه شده توسط نیروی انسانی که به ‌طور کلی پایین است بیانگر عدم توجه به ارزش و اهمیت مشتری در این عرصه است. همچنین سیاست‌های ضعیف استخدامی و آموزش ضعیف، محدود و نامناسب نیروی انسانی، مهارت‌های شغلی شاغلان و بهره‌وری نیروی شاغل در حوزه گردشگری از دیگر آسیب‌های این عرصه است.

این استاد دانشگاه اظهار کرد: عدم تناسب کافی میان آموزش‌ها و نیاز بازار کار، عدم وجود برنامه‌های توانمندسازی جوامع محلی به‌ویژه در استان‌های کمتر برخوردار، عدم برنامه منسجم برای ترویج فرهنگ گردشگر و گردشگر‌پذیری، نبود روحیه خودباوری در کارشناسان و متخصصان ایرانی برای بهره‌گیری از دیدگاه‌های ایرانی در شناخت و بررسی مقولات گردشگری به‌ویژه طبیعی، فرهنگ و هنر ایرانی و اسلامی از دیگر آسیب‌های موجود در این عرصه است. همچنین استفاده محدود از روش‌های توسعه و مدیریت پایدار در زمینه اطلاع‌رسانی درباره ارزش‌های فرهنگی و طبیعی، جاذبه‌ها و مکان‌های مهم گردشگری فرهنگی و طبیعی که نتیجه آن کاهش ارزش دارایی‌های ارزنده طبیعی و فرهنگی و محدود‌کردن ارزش‌ها و هنجارهای فرهنگی می‌شود دیگر آسیب موجود در این عرصه است. عدم استفاده از ظرفیت‌های گردشگری الهام‌بخش، پویا و اثربخش و تاثیر سیاسی اجتماعی آن در ابعاد گردشگری زیارتی جهان و به‌ویژه منطقه خاورمیانه از آسیب‌هایی است که در این عرصه وارد است.

وی با اشاره به آسیب‌های سیاسی صنعت گردشگری کشور هم گفت: ترویج تصویر ایران‌هراسی و ایران‌ستیزی از سوی بیگانگان، عدم توجه به کشورهای همسایه و مسلمان در برنامه‌های بازاریابی و کشورهای بازار هدف، هدر رفت منابع مالی به‌ دلیل ارتباطات نامناسب سیاسی در استا‌ن‌ها ازجمله آسیب‌های این بخش است. آسیب دیگر در حوزه کالبدی و محیطی است. در این حوزه نیز جاذبه‌های انسان‌ساخت مانند شهربازی‌ها، مرکز همایش‌ها، موزه‌ها و زیرساخت‌های اقامتی و سرویس‌های بهداشتی، راه‌های مواصلاتی کشور، سیستم حمل و نقل، زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات عدم توجه به ظرفیت تحمل، ناتوانی در اجرای پیگیری و حفظ اصول و روش‌های توسعه پایدار در ارتباط با اثرات گردشگری بر محیط طبیعی، اجتماعی فرهنگی و اقتصادی، هویت‌بخشی به فضای شهری هم‌راستا با اصالت تاریخی و مذهبی الگوهای ایرانی اسلامی جز آسیب‌های این بخش است.

اکبری دیگر آسیب این عرصه را نهادی و مدیریتی دانست و افزود: نبود ساختار و مدیریت یکپارچه و منسجم برای درک و جهت‌دهی مؤثر به تمام جنبه‌ها، به‌طوری که نیازها و انتظارات تمام ذی‌نفعان به طور‌منصفانه و به بهترین شکل ممکن، فراهم شود از ضعف‌های فعلی است. لذا باید با هماهنگی کامل بین دستگاهی و نیز مشارکت بخش خصوصی و انجمن‌های مردم‌نهاد، در تصمیم‌گیری‌ها و امور با استفاده از منابع موجود امکانات و خدمات برآورده شود. عدم وجود ساختار مناسب نهادی برای توسعه گردشگری چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی باعث کند شدن روند فعلی توسعه در این عرصه شده است.

این استاد دانشگاه با تأکید بر ضرورت مداخله و ورود سازمان‌ها و وزارتخانه‌های دولتی در ارائه خدمات گردشگری عمومی، گفت: یکی از پیش شرط‌های حضور بخش خصوصی در عرصه فعالیت‌های اقتصادی تولیدی، داوری و نظارت دولت به فعالیت‌های آنهاست. متأسفانه عدم وجود یک برنامه و سند استراتژیک در حوزه گردشگری به‌عنوان یک نقشه راه یکی از مهمترین مسائل حل نشده این عرضه است. عدم توجه به اصول توسعه پایدار و توسعه متوازن منطقه‌ای و موضوعی در مدیریت و برنامه‌ریزی توسعه گردشگری یکی دیگر از مشکلات گردشگری کشور است. لذا ضروری است نهادهای حاکمیتی با ایجاد بسترهای لازم و تسهیل قوانین و مقررات و اعطای حمایت‌های نظام‌مند، نسبت به بهبود فضای کسب و کار در این عرصه اقدام کنند.

وی افزود: زمانی که ندانیم گردشگری چقدر در اقتصاد ملی تاثیر می‌گذارد، مشکل عدم ثبت حساب‌های گردشگری را به ما یادآوری می‌کند. امروزه گردشگری در تولید ناخالص داخلی ۸ درصد سهم دارد. شهر مشهد و تبریز از نظر جمعیت در یک سطح هستند اما چرا مشهد روزانه ۲۰۰ پرواز دارد ولی تبریز شاید روزی ۷ پرواز داشته باشد. چه چیزی موجب این تفاوت‌ها شده است.امروزه ۱۱۰ کشور دارای برند گردشگری هستند. ما ظرفیت فرهنگ اسلامی را داریم ولی به آن نپرداخته‌ایم. متأسفانه دولت علاقه ندارد در حوزه برنامه‌ریزی گردشگری برای توسعه صنعت کاری کند، چراکه هنوز سند راه برای گردشگری نداریم. هنوز نمی‌دانیم ۱۰ سال بعد به کجا می‌خواهیم برسیم؛ ما حتی تقویم گردشگری نداریم.

اکبری تصریح کرد: نمایشگاه صنایع دستی در حالی برگزار می‌شود که همزمان با آن رویداد همدان ۲۰۱۸ برپا شده است. مهمانان نمی‌دانند به کدام برنامه بروند. نقطه سر به سر هتل‌های ما امروز ۳۵ درصد است. بسیاری از قطارها ۸۰ تا ۲۰ درصد ظرفیت خالی دارند ولی حرکت می‌کنند. حاضر نیستند تا قیمت را کمتر کنند حتی با اینکه فرودگاه شیراز با ۲۰ درصد ظرفیت خود کار می‌کند اما اکنون در حال ساخت فرودگاه جدید هستند.

وی با اشاره به عدم وجود شاخص‌ها و مؤلفه‌های اولیه در حوزه‌های مختلف گردشگری و زیر بخش‌های وابسته به آن بیان کرد: عدم وجود الگوی ساختاری و فرآیندی با توجه به ظرفیت‌ها و تنوع حوزه‌های مختلف گردشگری در عرصه‌هایی مانند گردشگری صنعتی، کشاورزی و زیارتی از دیگر نواقص و آسیب‌های این عرصه است. عدم توجه به منحصر بفرد بودن و برند‌سازی در حوزه گردشگری معنوی در کشور و توزیع نامتوازن موضوعی و منطقه‌ای گردشگری و عدم هماهنگی‌های بین دستگاهی و تداخل قوانین در دستگاه‌های مختلف از مهمترین مشکلات این عرصه است. قوانین بسیار دست و پاگیر و نقص و خلأ قوانین و مقررات توسعه گردشگری برای تمامی حوزه‌های گردشگری باعث مشکلات فروان در این عرصه شده است. بی‌توجهی به تخصص‌گرایی در دستگاه‌های دولتی و نبود الزامات قانونی برای تدوین و اجرای پیوست‌های فرهنگی و زیست محیطی در تأسیسات گردشگری و سایر طرح‌های عمرانی منجر به کاهش توسعه صنعت گردشگری در کشور شده است.

این استاد دانشگاه از عدم وجود مراکز اطلاع‌رسانی داخلی در عرصه گردشگری هم گله کرد و گفت: عدم وجود الگوی جامعی در حوزه بازاریابی گردشگری در ایران و عدم همکاری بانک‌ها در اعطای تسهیلات با مشارکت با سرمایه‌گذاران باعث شده تا خیلی‌ها در پروژه‌های خود شکست بخورند. مشکلات موجود در شیوه‌های قیمت‌گذاری خدمات گردشگری باعث از دست رفتن مزیت‌های نسبی ایران برای گردشگری در میان کشورهای منطقه شده است و به دلیل عدم توسعه سریع و مناسب امکانات گردشگری و شبکه‌های اطلاع‌رسانی و ضعف قوانین و مقررات شاهد ضعف در این عرصه هستیم.

اکبری با اشاره به استراتژی موفقیت در این عرصه گفت: با ‌توجه به فقدان ثبات امنیتی در منطقه خاورمیانه، چالش‌های سیاسی موجود در روابط بین‌الملل کشور و موج تبلیغات منفی علیه ایران در جوامع بین‌المللی و رسانه‌های پرمخاطب، بایستی سیاست جامع تبلیغاتی به منظور نشان دادن چهره واقعی ایران امروزی با ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های موجود تدوین و اجرایی شود. نمونه‌های موفق گردشگری جهان نشان می‌دهد که آنها به‌منظور تبلیغات و معرفی این صنعت و جذب، سهم بیشتری از بازار گردشگران بین‌المللی دارند. لذا در قدم اول باید برند گردشگری خود را بر اساس اهداف کلی کشور طراحی و معرفی کنیم. متأسفانه در کشور ما علی رغم مطالعات بسیاری این موضوع‌ در میانه راه متوقف شده و نتیجه مطلوب حاصل نشده است. به همین دلیل نیاز به بازنگری در کلیه اسناد بالادستی به‌ویژه طرح آمایش سرزمین داریم.

۳۷ درصد گردشگران گردشگر مذهبی‌اند

وی در ادامه با بیان اینکه معمولا ۳۷ درصد گردشگران جهان را گردشگران مذهبی تشکیل می‌دهند، ادامه داد: از ۱۰۰۱ مسیر گردشگری ایران که به تائید سازمان جهانی جهانگردی و سازمان کنفرانس اسلامی به ثبت رسیده است، ۲۴۰ مسیر مربوط به مکان‌های دینی و مذهبی است. همچنین ایران به لحاظ موقعیت فرهنگی، مذهبی و قومی و با وجود ۸۱ هزار امامزاده و ده‌ها زیارتگاه پیامبران الهی، ۵۶۰ کلیسا و عبادتگاه مسیحیان، ده‌ها کنیسه کلیمیان و آتشکده زرتشتی‌ها، وجود ۸ هزار و ۹۱۹ مکان مذهبی مقدس که دست کم ۴ هزار و ۳۱۹ اثر آن در زمره آثار ثبت شده میراث ملی با جاذبه زیارتی، فرهنگی و تاریخی قرار دارند در میان کشورهای دیگر، از جایگاه ویژه و منحصر بفردی در گردشگری مذهبی برخوردار است.

این پژوهشگر حوزه گردشگری کشور تاکید کرد: ظرفیت‌های گردشگری مذهبی و زیارتی کشور می‌تواند اهداف پیش‌بینی شده در سند چشم‌انداز بیست ساله حوزه گردشگری کشور را محقق کند. بر اساس این سند، ورود سالانه ۲۰ میلیون گردشگر خارجی به کشور پیش‌بینی شده است؛ اما به دلیل نداشتن برنامه‌ریزی دقیق در توسعه گردشگری مذهبی در ایران، به عقیده کارشناسان تنها از ۲۰ درصد ظرفیت کشور در جذب گردشگران مذهبی استفاده می‌شود‌. امروز ظرفیت حضور گردشگر با متوسط ماندگاری دو تا سه روز است ولی زیارتی ۵ تا ۸ روز است.

وی با اشاره به اینکه گردشگری مذهبی پیشران تجدید‌پذیر، معنوی، مردمی، اصیل، متکی بر عمیق‌ترین باورهای مذهبی برای توسعه ملی است، گفت: گردشگری مذهبی و زیارتی مهمترین، ماندگارترین، مؤثرترین و بزرگترین منظومه سفر ایرانیان در طول تاریخ و پویاترین و مردمی‌ترین و مؤثرترین فضای پیوند و ارتباط با شیعیان و مسلمانان در سراسر جهان است که به عنوان مهمترین مایه وفاق ملی و مذهبی ایرانیان و مایه امید و حیات دین و دنیای ایشان شناخته می‌شود. اما متأسفانه عدم وجود یک برنامه منسجم و استراتژیک برای توسعه گردشگری، عدم وجود هماهنگی بین دستگاهی، عدم توجه به توسعه کمی و کیفی گردشگری و عدم وجود تقویم منسجم گردشگری در کشور منجر به توسعه موفق در این عرصه نشده است.

اکبری اضافه کرد: تسهیل در راه‌اندازی و توسعه فضای کسب و کار اقتصاد گردشگری تنوع و جذابیت بخشی به سفر در کشور زمینه‌ای مناسب برای تقویت هویت دینی و شکل‌گیری تمدن ناب اسلامی است. بهره‌برداری از این فرصت الهی موجب خواهد شد تا مبدل به سرچشمه‌ای برای تولید معارف شیعی، مهندسی فرهنگ دینی، الهام‌بخش برای سبک زندگی معنوی و تولیدکننده محصولات و خدمات با کیفیت برتر در مقیاس جهانی شود و در عین حال به عنوان کانونی برای وحدت و همگرایی جهان اسلام به‌ویژه دنیای تشیع ایفای نقش کند.

وی در پایان سخنان خود ضمن جمع‌بندی مطالب ارائه شده گفت: تدوین برنامه جامع استراتژیک گردشگری با توجه به تنوع گردشگری در کشور کاری است که باید هرچه زودتر انجام دهیم. تدوین سند استراتژی توسعه و بهره‌برداری از امکانات موجود و ایجاد ظرفیت‌های جدید و همچنین تدوین نظام قوانین این حوزه از دیگر اقداماتی است که باید هرچه زود‌تر انجام شود. باید با ایجاد برند گردشگری، کشور را در این عرصه صاحب سبک کنیم. همچنین با ایجاد مدیریت یکپارچه گردشگری کشور و در نهایت تهیه بانک جامع آمار و اطلاعات حوزه گردشگری می‌توانیم شاهد توسعه این عرصه و تحقق بیانیه گام دوم انقلاب در این زمینه باشیم.

سخنران دیگر این نشست منوچهر جهانیان، رئیس دانشکده گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ بود که وی نیز در این نشست بر آسیب‌شناسی و راهبرد‌های حوزه گردشگری، ترویج جاذبه‌های گردشگری ایران مبتنی بر شعائر انقلاب اسلامی، آینده‌پژوهی عرصه گردشگری در ایران و ترویج گردشگری در مناطق روستایی و محروم کشور اشاره کرد.

گردشگری ‌در گام دوم انقلاب؛ از نبود سند راه تا عدم برنامه‌ریزی در جذب حداکثری گردشگران مذهبی

رئیس دانشکده گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ اظهار کرد: با توجه به ظرفیت‌های کشور در حوزه گردشگری می‌طلبد که در جهت توسعه این حوزه و اشتغال پایدار در این رابطه آن هم در نقاط مختلف کشور برنامه داشته باشیم. همچنین باید کاری کنیم که سایر مشاغل وابسته به این حوزه هم منجر به اشتغال پایدار شوند.

جهانیان با بیان اینکه امروز توانمندی‌های عرصه میراث فرهنگی، سبک زندگی و ابعاد مختلف آن به ثمر نشسته است، اضافه کرد: باید برای معرفی این توانمندی‌ها به دنیا از تمام ظرفیت‌های موجود استفاده کنیم. امروز در نقاط مختلف دنیا گردشگران فراتر از لذات مادی به عرصه گردشگری نگاه می‌کنند و بیشتر به دنبال تعامل و شناخت فرهنگ‌ها و آیین‌های مردمان نقاط مختلف دنیا هستند. لذا با توجه به ظرفیت‌های کشور باید در گام دوم انقلاب این موضوع طراحی و برنامه‌ریزی شود.

وی با تأکید بر اینکه داشتن طرح و برنامه ملی در حوزه گردشگری یکی از اقدامات مهم در این عرصه است، گفت: نگاه تخصصی و علمی به این حوزه باید سرلوحه برنامه‌ها باشد و در کنار این اولویت توسعه گردشگری را نباید فراموش کرد. مقام معظم رهبری در این عرصه می‌فرمایند که گردشگری می‌تواند یکی از محورهای توسعه کشور باشد و این یعنی باید برای توسعه کشور از گردشگری استفاده کنیم.

رئیس دانشکده گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ با ذکر نکاتی در باب گردشگری ادامه داد: تعامل حوزه‌ها و مجموعه‌های گردشگری، توسعه زیرساخت‌های مورد نیاز این عرصه در مناطق مختلف روستایی و شهری، به‌کارگیری نیروی جوان و آموزش آنها و نظارت بر فعالیت‌ها و برنامه‌های این عرصه از مهمترین اقدامات حوزه گردشگری است که باید اجرایی و به آنها توجه کرد.

جهانیان تصریح کرد: ایران اسلامی جاذبه‌های گردشگری زیادی از دارد و لازم است تا برنامه‌های منظم و مدون بلندمدت برای آن در نظر گرفت تا جاذبه‌های گردشگری آن معرفی شود. دستاوردهای بسیار عظیمی در این چهل‌سال اول انقلاب توسط مردم ما به وجود آمد که باید به عنوان یک جاذبه خاص در عرصه گردشگری معرفی کنیم. این موارد می‌تواند باعث توسعه پایدار کشور هم باشد.

وی در ادامه با بیان اینکه حجاب و اعتقادات و ارزش‌ها مانعی برای گردشگری نیست، گفت: در قانون جهانی گردشگری این موضوع به صراحت بیان شده است که اعتقادات و رسوم و مذهب هرکشوری باید مورد احترام گردشگران قرار گیرد و گردشگران باید آیین‌ها و رسوم میزبان را بپذیرند و به آنها احترام بگذارند.

رئیس دانشکده گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ در پایان به بعد معنوی گردشگری هم اشاره کرد و گفت: این حوزه می‌تواند منجر به تغییر دیدگاه‌ها و نگرش‌ها در زمینه سفر شده و شاهدیم که در ایران اسلامی سخن از گردشگری تعالی‌بخش است؛ رویکردی که گردشگری کشور را از آسیب‌های اجتماعی نظیر ابتذال اخلاقی در تور‌ها و اماکن گردشگری مصون نگه می‌دارد.

انتهای پیام

آخرین اخبار اجتماعی را در سایت خبری-تحلیلی رسانه ۷ بخوانید.

دسته‌ها
گردشگری

ورود گردشگران به میانکاله ممنوع!

میانکاله شبه جزیره ای در انتهای جنوب شرقی دریای خزر است که در ۱۲ کیلومتری شمال شرقی بهشهر در استان مازندران واقع شده و از نیم قرن پیش تاکنون به عنوان منطقه حفاظت شده تعیین شده است. این منطقه که زیستگاه اصلی و محل تخمگذاری ماهیان خزری به ویژه کپور، کفال و خاویار است، هر سال جمعتی از پرندگان مهاجر را در خود جای می دهد و یکی از استراحتگاه های فوک خزری به شمار می آید و به این خاطر جایگاه آن از سال ۱۳۵۳ به عنوان پناهگاه حیات وحش و ذخیرگاه زیست کره ارتقا یافته و تحت حفاظت محیط زیست قرار گرفته است.

میانکاله با تالاب های همجوار در سال ۱۳۵۴ به عنوان یکی از سایت های کنوانسیون رامسر ثبت شد و یک سال بعد هم به خاطر وجود میراث فرهنگی، آثار و ابنیه تاریخی و زیباشناختی به عنوان یکی از ذخیرگاه های زیست سپهر به کمیته برنامه انسان و کره مسکون یونسکو پیوست.

اداره محیط زیست بهشهر در چند روز گذشته با نصب بنر، ورود به این منطقه حفاظت شده را برای گردشگران ممنوع کرد. علت این برخورد، رهاسازی و انباشت بیش از حد زباله، وقوع آتش سوزی های مکرر و تهدید زیستگاه و حیات وحش اعلام شده است.

این نخستین بار نیست که ورود گردشگران به منطقه میانکاله ممنوع شده است. در سال ۱۳۹۴، محیط میانکاله محصور و ورود گردشگران با هماهنگی میسر بود. در سال ۱۳۹۵ ورود خودرو به این منطقه محدود شد. با این وجود، در سال های گذشته راه برای ورود برخی گروه ها بویژه در فصل مهاجرت پرندگان باز بوده است. ورود به پناهگاه حیات وحش میانکاله معمولا بدون توجه به ظرفیت و آستانه تحمل منطقه اتفاق می افتد. هرچند میانکاله یکی از ذخیرگاه های زیست کره به شمار می آید و محل تخمگذاری گونه های خاص دریای خزر است، اما هنوز مسیر ویژه حرکت گردشگران در این منطقه مطابق استانداردهای چنین محیط هایی مشخص نشده و تردد گردشگران معمولا بدون کنترل انجام می شود.

مدیر محیط زیست بهشهر دو سال پیش در خبری اعلام کرده که در تعطیلات نوروز روزانه یک هزار نفر به این منطقه وارد شده بودند.

محیط زیست بهشهر اکنون اعلام کرده است: «این پناهگاه حیات وحش از ابتدای سال ۹۸ همزمان با آغاز تعطیلات نوروز تا کنون پذیرای حجم زیادی از مسافران و گردشگران بوده که تا اطلاع ثانوی از ورود آن ها به این منطقه جلوگیری می شود.»

مهران حسنی، معاون گردشگری استان مازندران که در جریان جزئیات این تصمیم محیط زیست قرار نداشت، گفت: شنیده ام که چنین اتفاقی رخ داده است. اگر چنین تصمیمی گرفته شده لازم است اداره محیط زیست بهشهر ممنوعیت ورود گردشگران به منطقه میانکاله را رسما به اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران اعلام کند که تا کنون ابلاغ رسمی نداشته است.

وی افزود: برای جلوگیری از ورود گردشگران به منطقه حفاظت شده لازم است ما ابلاغ رسمی اداره محیط زیست را به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در تهران ارائه دهیم تا از طریق آن ها به آژانس های گردشگری برای خودداری از اجرای تور به این منطقه اطلاع رسانی شود که هنوز این اتفاق رخ نداده است. از طرفی نیاز است ما هم بررسی هایی را انجام دهیم تا علت این ممنوعیت مشخص شود.

میانکاله در مازندران